Frownville – een encautische observatie

american flagVeelal, als ik de kritieken en beschrijvingen lees gaat kunst een dialoog aan. Met van alles en nog wat en tot op de dag van vandaag begrijp ik die zinssnede eigenlijk niet. Soms stelt kunst vragen, dat kan ik al beter volgen. Vaak is het alleen maar vorm of verhalen.
De cascade (1, 2, 3, 4) serie gaat over mijn kritiek op het absoluut, wetenschappelijk onderbouwd denken en de daarmee gepaard gaande ontkenning van spiritualiteit, maar het heeft een vorm die op haar beurt weer leidt tot exercities in kitsch. De patronen van de walnoten tonen overeenkomsten met die van de sterren in de Amerikaanse vlag. Toen ontstond Frownville.

Frownville

Het idee voor het beeld en de titel ontstonden tegelijkertijd. Mijn schets- en dagboeken bevestigen dat. Wat er met de VS gebeurt wekt verwondering. Het doet mij fronsen. Vandaar werd alles duidelijk. De vorm ligt vast, de kleur is een “educated guess”. Daarna is het gewoon werk. Een MDF-paneel gelijmd op latten zodat het niet kromtrekt. De heerlijke geur van smeltende bijenwas, voorzichtig pigmenten mengend en gedoe met diverse formaten branders, penselen en paletmesjes. Het proces voelt alchemistisch. Ambachtsman en tovenaar.

Het is een observatie. Het is nog te vroeg om een oordeel te vellen of commentaar te leveren. Dat kunnen we pas in 2024 als Trump zijn twee termijnen heeft uitgezeten. Op dit moment is er alleen verwondering. Er zijn heldere verwijzingen, maar zoals Degas zei: “Mijn werk is maar de helft, de andere helft ligt bij de toeschouwer.” De observatie is vanzelfsprekend gekleurd. Uw kleuring is wellicht niet de mijne, net als uw persoonlijke associaties. “Soldatenhelmpjes.” het was er een waar ik niet aan gedacht had.

Encaustic (bijenwas met pigmenten) op paneel. Walnootdoppen, acryl. 116 x 62 x 3 cm. Prijs op aanvraag.

Alle stappen van de creatie zijn gedocumenteerd op mijn Instagram.

Astoria – Cascades #5

Een avond met een goede vriend en een gesprek dat beter was dan de wijn. De eerste werken uit de Cascades serie waren klaar en had als werktitel “the Walnut Project” gekregen. Woordspelingen werden gemaakt over mogelijke titels. “Walnut Astoria” was een van de weinigen die bleef hangen.

Het iconische Waldorf Astoria hotel aan de New Yorkse Fifth Avenue is niet alleen bekend vanwege de beroemde gasten die er gelogeerd hebben zoals Sinatra en Sophia Loren, maar ook door hun Waldorf salade en daar zitten walnoten in. Meer over de geschiedenis van het hotel is te vinden in dit artikel op Busness Insider.

Hoewel het waarschijnlijk niet zo is of zal zijn, het gebouw wordt op dit moment gerenoveerd, kleeft er iets van “vergane glorie” en ‘kitsch” aan de naam. De eerlijkheid gebied mij te zeggen dat ik er nooit binnen ben geweest.

Even een zijsprong in de serie en weg van de onlogica van binaire rekenmodellen. Zou ik kitsch kunnen maken? Goud, zwart en een zweem van donkerrood liggen voor de hand in die beeldtaal. Desondanks blijft er in het eindresultaat door de aftakeling toch iets chics doorschemeren.

Astoria

Astoria - Cascades #4

Walnoten, bijenwas en pigment op paneel. 61 x 61 cm.

Eroding Conclusion – Cascades #4 – encaustic werk

Cascades #4

Waar in de eerdere versies, #1, #2 en #3, eerst de basislaag werd aangebracht, waarna daarna de gepigmenteerde stromen mochten vloeien, is in deze versie een derde halftransparante laag over de stromen gelegd. Dat resulteert in een geerodeerd, bijna schimmelachtig beeld.

Bijenwas, pigmenten en walnotendoppen op paneel. 61 x 61cm.